Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12669 K.2024/13

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında bozma üzerine imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, yapı kayıt belgesinin yapıyı ruhsata uygun hale getirmediğine, suçun devam ettiğine bu nedenle kararın bozulması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın Bağlar Mahallesi 0464 Sokak No:3 sayılı adresinde bulunan 2773 ada 2 nolu parsel üzerinde ruhsat ve imar izni olmaksızın zemin katlı kaçak inşaat yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunu işlediğinden bahisle açılan davada Yerel Mahkemece Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün cevabi yazısı ve tüm dosya kapsamına göre, yapı kayıt belgesi alındığından sanık hakkında düşme kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR