Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12706 K.2026/914

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, suç işleme kastı bulunmayan sanık hakkında beraat kararı verilmesi aksi halde 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; Sanığın aynı eylemi ile kanunun birden fazla hükmünü ihlal ettiği kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince ihlal edilen hükümlerden en ağırı olan Cumhurbaşkanına hakaret suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi karşısında, şartları oluşmadığı halde sanığın cezasında 43/2. maddesi uyarınca artırım yapılması, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR