Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12757 K.2025/15199

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanığın14/12/2017 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesi nedeniyle, açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyete dair verilen karara yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın suç işleme kastı bulunmadığı için atılı suçta manevi unsurun oluşmadığı, mağdurların şikayetten vazgeçtikleri, suçun sanık tarafından işlendiğine ilişkin herhangi bir somut delilin bulunmadığı ve sanığın son sözü sorulmadığı için hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün, Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun,

hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle, Anayasa'nın 141. ve 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

Ayrıca, sanığın atılı suçu aleni olan nizamiye kapısının önünde işlemesi karşısında, öncelikle cezanın TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca arttırılması, mağdur sayısına göre TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca cezanın 1/2 yerine 1/4 oranında arttırılması, cezayı aleyhe değiştirme yasağı kapsamında sonuç cezanın 11.240,00 TL adli para cezası olarak gözetilmesi yerine çift atıfet kuralına yanlış anlam verilerek, bu hususun Bölge adliye mahkemesi tarafından bozma yerine eleştiri ile yetinilmesi sonucu sanığa fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle, Karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR