Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/12846 K.2023/22276

Sanık hakkında fuhuş suçundan mahkumiyetine ilişkin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB- 2023/59394 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin;

Dosya kapsamına göre, sanığın internet sitesinde kullandığı telefon numarası ile görüntülerini içeren ilan vererek kendi nam ve hesabına fuhuş yaptığının anlaşılması karşısında, benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 05/04/2021 tarihli ve 2021/6095 esas, 2021/11713 karar sayılı ilâmında yer alan "...fuhuş suçunun failinin, fuhuş yapan kişi olmayıp fuhuşu kolaylaştıran veya aracılık eden kişi olduğu,

bu nedenle mağdur durumunda bulunan fuhuş yapan kişilerin ilan yoluyla müşteri temin etme şeklindeki eylemlerinin suç olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı ve atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı..." şeklindeki açıklamalara nazaran; sanığın ilan yoluyla fuhuş yapmaya yönelik müşteri temin etme şeklindeki hareketleri atılı suçu oluşturmayacağından, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeksizin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin 6763 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen üçüncü fıkrasında; “Fuhuşu kolaylaştırmak veya fuhuşa aracılık etmek amacıyla hazırlanmış görüntü, yazı ve sesleri içeren ürünleri veren, dağıtan veya yayan kişi bir yıldan üç yıla kadar hapis ve iki yüz günden iki bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Söz konusu düzenlemenin gerekçesinde ise. "Madde ile, kişilerin ve özellikle çocukların fuhuşa teşvik ve sürüklenmesini önlemek amacıyla düzenleme yapılmaktadır.

Son zamanlarda, büyük şehirler başta olmak üzere birçok yerde, cadde ve sokaklara üzerinde müstehcen resim ve telefon numaralarının bulunduğu fuhuş davetiyesi kartlarının atılması, bunların alenen gençlerin ve çocukların yoğun olarak bulunduğu mekânlarda bulunması, fuhuşu kolaylaştırıcı bir etki doğurmakta ve bu durum toplumda ciddi rahatsızlıklara sebebiyet vermektedir.

Bu kapsamda Türk Ceza Kanunu'nun 227 nci maddesinin üçüncü fıkrası yeniden düzenlenerek fuhşu kolaylaştırmak veya fuhşa aracılık etmek amacıyla hazırlandığı anlaşılan görüntü, yazı ve sözleri içeren ürünleri veren, dağıtan veya elektronik ortam da dâhil olmak üzere her türlü şekilde yayan kişilerin cezalandırılması ve böylelikle fuhuşla daha etkin mücadele edilmesi amaçlanmaktadır." hususlarına yer verilmiştir.

Gerek söz konusu fıkradaki düzenleme gerekse madde gerekçesine göre fıkrada düzenlenen suçun faili herkes olabilecektir. Esasen söz konusu düzenlemenin bir anlamda fuhuş eyleminin reklamını cezalandırma hedefi olduğu nazara alındığında fıkrada düzenlenen suçun mağdurunun toplumu oluşturan herkes olduğunun kabulü gerekir, dolayısıyla failin söz konusu fuhuşu yapan kişi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanığın kendi fuhuşunun reklamını yapmak amacıyla internet sitesi üzerinden ilanını verip telefon numarası paylaşması şeklindeki eylemine ilişkin Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2022 tarihli ve 2022/272 Esas, 2022/689 Karar sayılı kararında hukuka aykırılık bulunmadığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR