Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13084 K.2023/21801

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 52 nci maddesi uyarınca neticeten 3.150,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2. Kararın sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 13.02.2023 tarihli ve 2020/30438 Esas, 2023/1017 Karar sayılı ilamı ile sanığın kastının katılana yönelik olduğu hususunda bir delil bulunmaması nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin; ortalama makul düzeyde okuyucuda sözlerin katılan ile birlikte E. B.’ye de yönelik olduğu algısı uyandıracağına, sanık beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine, gazeteci olan sanığın sözlerinin açıkça katılana yönelik olduğuna, bozmaya uyularak verilen kararın yerinde olmadığına, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluştuğuna ve resen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasına ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, 27.12.2013 tarihinde Twitter isimli sosyal medya hesabı aracılığıyla katılana hakaret ettiği iddia olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR