Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13085 K.2025/19347

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine, lehe hükümlerin uygulanmamasının yerinde olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın, şikayetçinin boynundan tutarak iteklediği ve alınan rapor uyarınca boyunda kızarıklığa neden olduğunun iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın eyleminin ''cebir'' boyutunda kaldığı anlaşılmakla, Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık savunması, şikayetçinin beyanı, tanıkların anlatımları, olay tutanağı, adli rapor ve tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR