Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13086 K.2023/22376

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanu'nun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 51 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Yerel Mahkeme kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.06.2012 tarihli ve 2010/19118 Esas, 2012/14539 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi üzerine Mahkemece hüküm aynen açıklanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteğinin, üzerine atılı suçtan beraat etmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesinin usûl ve yasaya aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenmiştir. 2. Sanık müdafiinin temyiz isteğinin, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, hiç bir şekilde tehdit içeren söz söylemediğine ve görevlilere fiziki müdahalede bulunmadığına, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, bu nedenlerle kararın bozulması talebine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Kavga olduğunun ihbar edilmesi üzerine jandarma görevlisi olan mağdurların olay yerine gittikleri, burada bulunanlardan kimlik istedikleri, B.A. isimli şahsın kimlik vermemesi üzerine araca bindirilmek istenildiğinde, sanık ve haklarında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen temyiz dışı sanıklar C.A. ve S.A.’nın, B.A.’nın araca bindirilmesine askerlerinin kollarından çekmek ve önlerine geçmek suretiyle engel oldukları ve B.A.’yı ellerinden aldıkları, sanığın “Sizleri yakalayacağım, bu yaptıklarınız yanınıza kar kalmayacak, sizler bizi tehdit ediyorsunuz.” diyerek araçlarına binip gittikleri,

Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ve Müdafiinin Temyizi Yönünden Mağdurların aşamalardaki anlatımları, sanık savunması, olay tutanağı, olayın oluş şekli ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görüldüğünden, Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B.

Sair Yönlerden Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR