Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13127 K.2023/20967

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itıbarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın taksitlendirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sübuta, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın icra müdürü olarak görev yaptığı, olay tarihinde sanığın icra dairesine giderek alacaklı olduğu dosyadaki paranın kendisine eksik ödendiğini, kendisinden harç kesilemeyeceğini iddia ettiği ve "Benim paramı geri verin, benden harç kesemezsiniz, benim evraklarımı dosyamı geri verin" şeklinde sözler söylediği, bunun üzerine katılanın, sanığa "Bir yanlışlık var ise dilekçe vermesini ve dosyanın tekrar incelenmesini." söylediği,

sanığında "Osuruktan iş yapıyorsunuz, sizi valiliğe savcılığa şikayet edeceğim." şeklinde hakaret ettiği, katılanın bu hakaretler üzerine sanığa dışarı çıkmasını, yapılan işlemde hata olması halinde icra mahkemesine şikâyet edebileceğini söylediği, sanığın yüksek sesle bağırmaya başlaması üzerine adliyede görevli polis memurunun sanığı dışarıya çıkardığı, yaklaşık on dakika sonra sanığın tekrar icra dairesine gelerek katılana "Paramı zimmetine mi geçirdin, paramı sen mi yedin." "Osuruktan teyyare selam söyle o yare." şeklinde sözler söylediği, savcılığa ve valiliğe şikâyet edeceğini söylediği iddia ve Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

1. Sanığın tevilli ikrar içeren savunmada bulunduğu tespit edilmiştir. 2. Katılan ve tanık anlatımlarının benzer oldukları belirlenmiştir. 3. 06.01.2014 tarihli olay tutanağı tutulmuştur. 4. Sanığa ait adli sicil kaydı dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın hakaret eylemini aleni yerde işlemesi nedeniyle Tebliğname'deki basit yargılama usulü uygulanması gerektiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekliyle sanığın üzerine atılı hakaret eylemini gerçekleştirdiği hususunun katılan, tanık beyanları, 06.01.2014 tarihli tutanak ve sanığın ikrarı neticesinde sübut bulduğu; ayrıca suçun işlenmesinde mağdurdan sadır olan haksız bir fiilin dosyada tespit edilemediği anlaşıldığından, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Hakaret suçu aleni yerde işlenmesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu hususun bozma sebebi yapılamayacağı,

Anlaşıldığında, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR