Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13147 K.2023/23740

Sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine dair yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB- 2023/64712 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin;

Yargılamaya konu somut olayda, anılan Mahkemesince ikinci kez tekerrüre esas alındığı belirtilen Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2018 tarihli ve 2018/365 esas, 2018/980 sayılı kararına konu suçun 22/05/2018 tarihinde işlendiği ve kararın kesinleşme tarihinin 08/03/2019 olduğu, Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin 01/04/2021 tarihli kararına konu suçun işlenme tarihinin 20/06/2018 olduğu anlaşılmakla, ikinci kez tekerrüre esas alınan Mahkeme kararının kesinleşme tarihinin anılan Mahkemenin suç işlenme tarihinden sonra olduğu,

sanığın adli sicil kaydında birinci kez tekerrüre esas alınacak Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2013 tarihli ve 2012/438 esas, 2013/28 sayılı ilamının bulunması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/6 ncı maddesinde düzenlenen ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, sanığın birinci kez tekerrüre esas ilamı olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu somut olayda, mahkemesince ikinci kez tekerrüre esas alındığı belirtilen Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2018 tarihli ve 2018/365 Esas, 2018/980 Karar sayılı kararına konu mahkumiyet kararının 08.03.2019 tarihinde kesinleştiği, inceleme konusu dosyadaki hakaret suçunun işlenme tarihinin ise 20.06.2018 olduğu anlaşılmakla, ikinci kez tekerrüre esas alınan mahkeme kararının kesinleşme tarihinin anılan Mahkemenin suç işlenme tarihinden sonra olduğu ve bu nedenle tekerrüre esas olmadığı,

sanığın adli sicil kaydında birinci kez tekerrüre esas olan Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2013 tarihli ve 2012/438 Esas, 2013/28 Karar sayılı ilamının bulunması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesinin altıncı fıkrasında düzenlenen ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, sanığın birinci kez tekerrüre esas ilamı olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi Kanuna aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

2. Sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2021 tarihli ve 2020/246 Esas, 2021/261 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Bozma nedenine göre karardaki hukuka aykırılığın, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca, Yargıtay tarafından düzeltilmesi gerektiğinden, sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyete ilişkin ilamdaki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak yerine Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2013 tarihli ve 2012/438 Esas, 2013/28 Karar sayılı ilamıyla hakaret suçundan verilen 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası nedeniyle cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ibaresinin hükme eklenmesine, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,