Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13194 K.2025/19345

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz istemi: alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasının yerinde olmadığına ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve yeterli delilin bulunmadığına, tanık A.B.'nin anlatımı karşısında atılı suçu işlemediği sabit olan sanık hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin uygulanmamasının yerinde olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, Sanığın, katılanların kendisine hakaret ettiğini ve katılanlar tarafından ters kelepçe takılarak darp edildiğini savunması, katılanlar hakkında sanığa yönelik eylemleri nedeniyle temyiz incelemesinde de geçerek kesinleşen işkence suçundan mahkumiyet hükmü verilmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre TCK'nın 129/2. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR