Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13230 K.2025/221

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; suçun unsurları itibariyle oluşmadığına, usul ve Yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla, seçenek hareketli ve amaçlı bir fiil olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemlerini cezalandıran suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alınmalıdır.

Sanığın, olay tarihinde alkollü araç kullanması nedeniyle görevli trafik ekiplerine haber verilmesi üzerine denetim görevi yapan müşteki polis memurlarına hitaben "çingenelere gelince bir şey yapamıyorsunuz, bize gelince her şeyi yapıyorsunuz" şeklinde sözler söyleyerek agrasif hareketlerde bulunmak suretiyle mukavemet gösterdiğinin kabul edildiği,

bozma öncesi bu gerekçeyle verilen hükmün kapatılan Yargıtay 18. Ceza Dairesince ".... sanığın kabul edilen eylemleriyle görevi yaptırmamak için direnme suçunda aranan cebir ve tehdit unsurunu görevli polis memurlarına yönelik ne surette gerçekleştirdiği denetime imkan verecek şekilde açıklanıp kanıtlara dayalı olarak tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması ..." nedeniyle bozulduğu ve bozmaya uyulduğu halde, görevi yaptırmamak için direnme suçunda aranan cebir veya tehdit unsurlarının ne suretle gerçekleştiği, kanıtlara dayalı olarak açıklanmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR