Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13317 K.2025/18284

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2..Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine, Mahkemeye psikolojik destek alarak savunma yapmak istediğini söylediğine ancak dikkate alınmadığına, mağdur ve katılan beyanlarında iddia edildiği gibi söz konusu telefon hattını iki kez değil on kez aradığına, Allah'a ve dine hakaret etmesinin mümkün olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, denetimli serbestlik müdürlüğü görevlisi olan katılan ve mağdurun aşamalarda birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı beyanlarda bulunmaları, 04.10.2018 tarihli olay tutanağı karşısında, Mahkemenin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin takdiri yerinde görüldüğünden Tebliğname'de yer alan görüşe bu yönden iştirak edilmemiş ve sanığın diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak;

Soruşturma aşamasında sanığın ifadesine başvurulması için yapılan araştırmada sanığın .. Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünün tespit edilerek tutanağa bağlanması ve sanığın temyiz dilekçesinde psikolojik destek almak istediğini beyan etmesi karşısında, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda, yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR