Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13367 K.2023/24839

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile, a. Sanık ... hakkında, aa. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. ab.

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, b.

Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, c. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, d.

Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir. e. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Tebliğname'de hükümlerin onanması ve bozulması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanığın haksız işleme maruz kaldığına, yanlı beyanlara itibar edildiğine kararın bozulması gerektiğine, 2. Sanık ...'ın temyiz isteği; olayla ilgisinin olmadığına kararın bozulması gerektiğine, 3. Sanık ...'in temyiz isteği; maddi gerçeği çarpıtan ...'nın beyanlarına itibar edilerek karar verildiğine, 4. Sanık ...'nün temyiz isteği; kararın bozulması gerektiğine,

5. Katılan ...'nın temyiz isteği; tanık konumundaki diğer sanıkların ifadeleri gözardı edilerek beraat kararı verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ...'nın kullandığı kamyonun jandarma trafik timi olan katılanlar tarafından durdurulduğu, tonaj hesabı için kantara çekileceği söylendiğinde, araç sahibi olan sanık ... ve diğer sanıkların hep beraber jandarma görevlisi ...'nın elinden evrakları almaya çalıştıkları, yardım için gelen katılan ...

D.'nin de yakasından tuttukları, katılan ... O.'nun yardıma gitmesini engelledikleri ve sanık ...'nün katılanlara "kan mı döktüreceksiniz şerefsizler" dediği karakola giderken de hakaretlerini tekrarladığı, olay sırasında sanık ...'nın katılan ...'ya vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı iddiasıyla açılan davada, sanık ...'nın beraatine, diğer sanıkların ise mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

1.Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.07.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu, 2.Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 05.02.2015 tarihli sanık savunması olduğu ve bu tarihten, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu, belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılan, sanık ... müdafii, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,