Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13369 K.2023/22228

Hakaret suçundan mağdurlar ... T. ve ... T.'ye karşı hükmolunan 1.860,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında. 1. Mağdurlar ... T. ve ... T.'ye karşı işlenen hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 1.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Mağdurlar ... T. ve ... T.'ye karşı işlenen tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesi uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Katılanlar ... Z. ve ... Y.'ye karşı hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 7.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Katılanlar ... Z. ve ... Y.'ye karşı görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ile 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca, 3000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz istemleri, kararın usul ve Kanun’a aykırı olduğuna, sanığın psikolojisinin bozulması nedeniyle atılı suçları işlediğine, kolluk kuvvetlerinin orantısız güç kullanması nedeniyle tepki verdiğine, kararın bu nedenle bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurlar ... T. ve ... T.’nin taksi şoförlüğü yaptıkları durağa olay günü saat 03.30 sıralarında sanığın alkollü olarak geldiği, durakta bulunan mağdur ...

T.’ye, "Nereden alkol alabilirim" diye sorduğu, mağdurun alabileceği yeri söylediği, bunun üzerine sanığın "Ben peygamber torunuyum, siz kimsiniz, kafir misiniz, işid örgütündensiniz, bombacısınız, durağınızı, arabanızı yakarım, anasını avradını sinkaf ettiklerim, g*atlar, şerefsizler." şeklinde sözler söylemesi üzerine olay yerine polis çağrıldığı, gelen polis memurları katılanların sanığa çevreyi rahatsız etmemesini, karakola götürüleceğini söylemeleri üzerine sanığın "Kafanızı Hz.

Ali'nin kılıcıyla keseceğim." şeklinde karşılık verdiği ve katılan polis memurlarının bacaklarına ve kollarına tekme ile vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, "Sizinde ananızı avradınızı sinkaf ederim, beni tanıyor musunuz, kafirler yezidler, işidin polisleri, hepinizin kafasını keseceğim, gününüzü göreceksiniz." şeklinde sözler söylediği iddiası ile açılan davada, Mahkemece sanığın eylemleri sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mağdurlar ... T. ve ... T.'ye Karşı İşlenen Hakaret Suçu Yönünden Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafinin temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.

Katılanlar ... Z. ile ... Y.'ye Karşı Hakaret ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçları Yönünden

1. Sanığın kısmi ikrar içeren savunması, katılanların ve mağdurların beyanları, adli muayene raporu, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın katılanlara yönelik hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

2. Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Görevi yaptırmamak için direnme eyleminin birden fazla kişiye karşı işlenmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrasının ve sanığın hakaret eylemini alenen işlemesine karşın aynı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. C.

Mağdurlar ... T. ve ... T.'ye Karşı İşlenen Tehdit Suçu Yönünden Mağdurların beyanları ile sanığın kısmi ikrar içeren savunması karşısında, sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediğine dair Mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup sanık ve müdafinin bozma sebebi dışındaki temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun mağdurlarının farklı olması, 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve bu maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönden hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Mağdurlar ... T. ve ... T.'ye Karşı İşlenen Hakaret Suçu Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Katılanlar ... Z. ile ... Y.'ye Karşı Hakaret ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçları Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık ve müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, C.