Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13571 K.2025/18447

Yapılan ön inceleme neticesinde; kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Temyiz istemi özetle; suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, yeterli delil bulunmadan mahkumiyet kararı verildiğine, usul ve Yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288. ve 294. maddeleri kapsamında suça sürüklenen çocuk müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilmek suretiyle yapılan değerlendirmede:

Suça sürüklenen sanığın savunmasında, şikayetçinin odasında kendisini darp etmesi üzerine hakaret ettiğini beyan etmesi ve bu beyanı destekleyen adli muayene raporu karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip, eylemlerin öncelik sonralık ilişkisi de dikkate alınarak, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR