Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13647 K.2025/18228

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, gerekli araştırma yapılmadan Ankara İl Emniyet Müdürlüğünün 31.12.2020 tarihli yazısı uyarınca kendisine ceza verildiğine, yeterli bilirkişi incelemesi yaptırılmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanığın diğer temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir. Ancak;

Sanığın, suç konusu paylaşımın kendisi tarafından yapılmadığı, o dönemde hesabının çalınmış olabileceği yönündeki savunması, kolluk tarafından düzenlenen 31.12.2020 tarihli yazıda, suça konu paylaşımın tespit edilemediğinin belirtilmiş olması, katılanın şikayet dilekçesi ekinde sunduğu sanığın paylaşımına dair fotokopi belge dışında suçun işlendiğine delalet oluşturabilecek başkaca bir delilin dosyada bulunmadığının anlaşılması karşısında, atılı suçu işlediği şüphe boyutunda kalan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR