Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/13820 K.2023/24842

Tehdit ve hakaret suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; aynı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Aydın 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.05.2010 tarihli ve 2010/202 Esas, 2010/587 Karar sayılı kararının 23.06.2010 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 16.06.2011 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına;

aynı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2015/565 Esas 2016/23 Karar sayılı kararının Dairemizin 02.11.2022 tarihli ve 2020/21788 Esas, 2022/21518 Karar sayılı ilamı ile 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi uyarınca uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama neticesinde,

anılan suçlardan basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle sanığın 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına;

aynı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2 ay 5 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2023 tarihli ve 2022/1665 Esas, 2023/329 Karar sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 gün ve 2023/86737 sayılı Tebliğname'si ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan suçlar için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl, anılan Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca da olağanüstü dava zamanaşımı süresinin 12 yıl olduğu, suç tarihinin 20.01.2010 olduğu, sanığın savunmasının 26.05.2010 tarihinde alındığı ve sanık hakkında verilen 26.05.2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 23.06.2010 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 16.06.2011 tarihinde yeniden suç işlediği,

5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 11 ay 23 gün süre ile dava zamanaşımı süresinin durduğu, denetim süresinde işlenen suçun tarihi olan 16.06.2011 tarihinden itibaren zamanaşımının işlemeye devam ettiği, suç tarihi olan 20.01.2010 ile hükmün açıklandığı 22.03.2023 tarihleri arasındaki (13 yıl 2 ay 2 gün) süreden duran zamanaşımı süresi mahsup edildiğinde, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden, sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. KARAR