Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14110 K.2026/1221

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi olarak düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; hükmün haksız ve hukuka aykırı olduğuna, emsal mahiyetteki Yargıtay kararları gözetildiğinde paylaşımlar ile atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, genel kastın yeterli olduğuna, paylaşımların ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığına, eleştiri hak ve özgürlüğünün sınırsız olmadığına, bu nedenlerle hükmün bozulmasına ve sanığın cezalandırılması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın katılana yönelik paylaşımlarının katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı kabul edilerek, sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan vekilinin atılı suçun unsurlarının oluştuğuna dair yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR