Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14165 K.2026/1783

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığı ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanması hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanan sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinin 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesine aykırı olarak müdafiisiz şekilde Cumhuriyet savcısı huzurunda alındığı, bu haliyle ifadesine itibar edilemeyeceği, sanığın diğer tüm aşamalarda müdafii huzurunda alınan ifadelerinde atılı suçlamayı kabul etmediği, şifresinin başkalarında da olduğunu beyan ettiği, tespit tutanağında sanığın paylaşımına hesabı gizli olduğu için ulaşılamadığı anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla sanığın beraati yerine fotokopi belge ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

Akıl hastalığı nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanığa 5271 sayılı CMK'nin 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur

IV. KARAR