Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14289 K.2024/1617

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine, Yerel Mahkemece sanık hakkında, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 313 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında düzenlenen cürüm işlemek için oluşturulmuş teşekküle üye olma suçundan açılan kamu davasında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının ve 67 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bentleri ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii 17.11.2021 ve 01.12.2021 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozularak sanık hakkında beraat kararı verilmesi talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında cürüm işlemek için oluşturulmuş teşekküle üye olma suçundan açılan kamu davasında; Yerel Mahkemece zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyizinin incelenmesinde, tüm dosya kapsamına göre Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin zamanaşımı nedeniyle düşme kararına yönelik inanç ve takdiri ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR