Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14419 K.2025/21192

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusu, Bölge Adliye Mahkemesince hakaret suçu yönünden esastan reddedilmiş, görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin olarak da cezanın arttırılması suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, ceza sorumluluğunun şahsi olduğuna, sanığın samimi olarak anlatımda bulunduğuna, varsayımlara dayalı olarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağına, eksik araştırma yapıldığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, atılı suçların unsurları itibarıyla oluşmadığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık savunması, katılan beyanı, 25.03.2019 tarihli olay, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, aynı tarihli kamera inceleme tutanağı ve tüm dosya kapsamıyla, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. İlk derece mahkemesi tarafından verilen ceza miktarının Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın dava dosyası üzerinden yapılan inceleme ile arttırılması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 289/1-h maddesine aykırı davranılması,

2. Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarih ve 2015/873 E., 2018/145 K. sayılı kararında; "...cezanın belirlenmesi aşamasında artırım ya da indirim yapılırken hesap veya yazım hatası yapılıp bir sonraki hesaplamanın yapıldığı ya da sonuç cezanın açıklandığı fıkrada bu hatadan dönülerek doğru sonuca ulaşılmış, dolayısıyla aradaki hesap ya da yazım hatası sonuca etkili olmamış ise, yapılan hesap ya da yazım hatası "cezayı aleyhe bozma veya düzeltme yasağı" kapsamında kalmayacak, aksi halde, yani yapılan hesap ya da yazım hatası,

sanığın daha az ceza almasına yol açacak şekilde sonuç cezanın belirlenmesine yol açmış ve hüküm bu sonuç üzerine kurulmuş ise, hatalı da olsa açıklanan ve hükmedilen bu ceza miktarı anılan kurala konu olacaktır.

Aleyhe temyiz bulunmadığı halde sonuç cezanın hesap hatası, yazım hatası denilerek düzeltilmesi veya kazanılmış hak saklı tutulmadan bozmaya konu edilmesi 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 326/4. maddesindeki amir kurala aykırı olacaktır." ifadelerine yer verilmiştir.

İncelemeye esas dosya kapsamında, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin uygulanması sırasında yapılan hesap hatası sonucunda neticeten hükmolunan 3 ay 22 gün hapis cezasına ilişkin hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından istinaf edilmiş olmasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince, bu hususun basit hesap hatası olarak kabul edilip sonuç hapis cezasının 6 ay 7 gün olarak belirlenmesi suretiyle cezayı aleyhe değiştirme yasağına aykırı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR