Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14468 K.2025/18111

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suçun unsurlarının oluşmadığına, eylemin eleştiri niteliğinde olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın ifadeleri bir bütün halinde değerlendirildiğinde; şikayetçinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, nezaket dışı ve kaba söz niteliğinde olduğu gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre de;

Sanık müdafii tarafından basit yargılama usulüne itiraz edildikten sonra, kurulan hükmün gerekçesinde sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle cezasından 1/4 oranında indirim uygulanmasına karar verildiği belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında uygulanmayarak 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesine aykırı şekilde, hüküm ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR