Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14654 K.2025/19466

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın kolluk ifadesinin müdafii olmadan alındığına, şikâyetçilerin beyanlarına itibar edilmeyeceğine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, 5237 sayılı Kanun’un 32/1. madde yönünden gerekli değerlendirme yapılmadığına, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılanlar ve şikâyetçi beyanları ile tüm dosya kapsamından, sanığın mahkûmiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık hakkında Mahkemece 5237 sayılı Kanun’un 32/1. maddesi yönünden değerlendirme yapıldığının anlaşılması karşısında, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR