Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14658 K.2026/1818

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlediğine dair kuşkuya yer vermeyecek delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraatine karar verilmemesinin hatalı olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, bozma sebebi dışındaki sanığın diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

1. Soruşturma aşamasında dinlenilen ve olaya ilişkin görgüye dayalı bilgileri olduğu anlaşılan Bilal Korkmaz, Cengiz Altıntaş ve Çetin Ataoğlan isimli şahısların tanık sıfatıyla çağrılıp dinlenilmeleri, sonucuna göre deliller değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre de;

a. 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanırken mağdur sayısı dikkate alınıp artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b. İkinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR