Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14701 K.2026/1170

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; son duruşmaya katılamayacağını mazeret bildirmesine rağmen bu hususta karar verilmediğine, savunma hakkının kısıtlandığına, duruşmada dinlenen mağdurların sanığın kendilerine yönelik hakaret içeren sözlerin sarf etmediğini belirttiklerine, sanığın mağdurların geldiği aracın farklı ile ait olması nedeniyle kamu görevlisi olduklarına inanmadığına, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Sanık müdafiinin 15.09.2022 tarihli dilekçesinde 16.09.2022 olan duruşmaya aynı gün cezaevi görüşmesi ve başka mesleki faaliyetleri olması sebebi ile katılamayacağını beyanla duruşmanın ileri bir tarihe bırakılması talepli mesleki mazeretini bildirmesine karşın sanık müdafiinin mazeret talebinin gerekçe gösterilmeden ve mazeret talebi hakkında karar verilmeden sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR