Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1474 K.2024/11830

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın atılı suçu işlemediğine, katılan ile yüzyüze gelmediğine, alt sınırdan ceza tayin edilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, lehine hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda iddiasını tekrarlaması, tanıklar M.P. ve M.T.'in beyanları karşısında, sanığın katılan ile aralarındaki kira ilişkisi nedeniyle oluşan husumetten dolayı, katılanın iş ve çalışma hürriyetini engellemek amacıyla katılanı tehdit ettiğinden bahisle hakkında verilen mahkumiyet kararına ilişkin Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sanığa yükletilen iş ve çalışma hürriyetini ihlal etme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, ilk hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilip Özel Dairece bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden ve önceki hükümde tayin edilen hapis cezasından daha fazla cezaya hükmedilerek, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasına muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinin ikinci maddesinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına, 2 numaralı bentten sonra gelmek üzere, "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca netice hapis cezasının 2 ay 15 güne indirilmesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,