Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14829 K.2025/18564

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında; Tehdit suçundan kurulan hükmün, kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine; Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; ağır tahrik altında söz konusu ifadeleri söylediğini ve katılanı tehdit etmediğini ileri sürerek hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması talebine yöneliktir. Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğini ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğini ileri sürerek kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılanların beyanları ve tüm dosya kapsamından, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Tehdit Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanunu’nun 286/2-d maddesinde yer verilen “...İlk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar ( iki yıl dahil) hapis cezasınını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları'nın'' temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE