Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14871 K.2025/19256

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mâhkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; tanıkların tarafsız olmadığını ve eksik inceleme neticesinde hüküm tesis edildiğini ileri sürerek sanık hakkındaki mâhkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede bozma sebebi dışındaki başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1. Hakaret eyleminin kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve 5237 sayılı Kanun'un 125/3-c maddesinde düzenlenen kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesine karşın, aynı Kanun'un 61. maddesi gereğince temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğininin gözetilmemesi

2. Hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yerine, aynı Kanun'un genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR