Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14916 K.2025/19266

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mâhkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın mahkumiyetine yeter kesin delil bulunmadığını, zincirleme suç ve tekerrür hükümlerinin hatalı uygulandığını ileri sürerek sanık hakkındaki mâhkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, olay tutanağı ve tanık beyanları doğrultusunda sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiş, sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına göre, daha önce kasıtlı suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin bulunmaması nedeniyle erteleme hükümlerinin uygulanmasına engel bir durum olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılarak hapis cezasının ertelenmesi hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle anılan Kanun maddesinin uygulanmaması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR