Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/14976 K.2023/25602

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün Dairemiz ilamı ile bozulması üzerine basit yargılama usulû uygulanmak suretiyle verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin itirazı üzerine yapılan yargılamada İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2023 tarihli 2023/369 Esas, 2023/592 Karar sayılı kararıyla hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. Tebliğnamede hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, veli toplantısının kendisine haber verilmemesine kızarak müdür yardımcısı olarak görev yapan katılanı önce telefonla arayarak "Niye bilgi vermiyorsun lan, bilgi vermek zorundasın yavrum, şimdi oraya geliyorum lan" diyerek hakaret ettiği, daha sonra okula gelerek katılanın odasına girdiği, "Lan yavrum, işinizi iyi yapmıyorsunuz, çocuklarımı mahvettiniz ...'ya giderim, hepinize bunun hesabını sorarım, sizi şikayet edeceğim, defterinizi düzeceğim." vs. şeklinde hakaretlerini sürdürdüğü iddia edilmiş olup, Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonunda, hakaret suçunun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmiştir.

IV.GEREKÇE

Aşağıda açıklanan nedenle tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir. 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 04.11.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR