Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15021 K.2025/19236

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; hükümlü ve tutukluların 5275 sayılı Kanun'un 66. maddesi gereğince kapalı ceza infaz kurumlarındaki hükümlülerin ücretli telefonlar ile yapabilecekleri telefon görüşmelerinin idarece dinlenip kayıt altına alınabileceğine, bu görüşmelerin yasal niteliğe sahip olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, kapalı ceza infaz kurumunda hükümlü/tutuklu olarak bulunan sanığın, eşi ile yaptığı haftalık kapalı görüşme sırasında katılana yönelik hakaret suçunu işlediği iddia ve kabul edildiği olayda; kapalı görüşte fiziksel temas olmadan kapalı bölmeden görüşme yapıldığı, ücretli telefondan kurum dışı arama yapılmadığı,

5275 sayılı Kanun'un 83. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan halinde kapalı görüş sırasında görüşmenin teknik bir araçla dinlenebileceği ve kaydedilebileceğine dair bir düzenleme bulunmaması, usulsüz yapılan dinleme ve kayda alınma sonucu elde edilen delilin hukuka uygun nitelenemeyeceğinden sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR