Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15126 K.2023/25187

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının ( a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca, 6.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; atılı suçu işlemediğine, katılanın kendisini aradığında çocuğunun aşılarını yaptırdığını söylediğine, asıl katılanın kendisine telefonda kızdığına, katılanı tanımadığına, sağlık merkezinin telefonlarının dinlenilmesi ile bu durumun ortaya çıkacağına, usûl ve yasaya aykırı olan hükmün bu nedenlerle ve resen görülecek nedenlerle bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın, ... Toplum Sağlığı Merkezine bağlı Aile Sağlığı Merkezinde aile sağlığı elemanı olarak görev yaptığı, olay tarihinde görevinin gereği olarak kullanmakta olduğu telefondan sanığın kullandığı telefonu arayarak çocuğunu aşı yaptırmaya getirmesi gerektiğini söylemesi üzerine, sanığın katılana yönelik " A... koyarım sinkaf ederim aşısını da yaptırmıyorum." diyerek hakaret ettiği iddiasıyla sanık hakkında hakaret suçundan açılan davada, katılanın aşamalardaki beyanları ile tanıklar İ.K. ile S.T.'nin beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılamaya konu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında verilen 20.11.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR