Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15247 K.2025/19003

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan kurulan hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; üst hadden ceza tayin edilerek verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Savunma, müşteki beyanları, tanıkların anlatımları, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında koşulları bulunmasına rağmen tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de; aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış, sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, uygulamaya göre sonuç hapis cezasının “1 yıl 9 ay 25 gün” yerine “1 yıl 9 ay 26 gün” olarak fazla tayin edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-3. maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,