Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1555 K.2023/21184

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarih, 2015/252 Esas, 2015/598 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.05.2022 tarihli ve 2020/22612 Esas, 2022/12926 Karar sayılı ilamı ile hakaret suçunun unsurlarının oluşmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ...'ın temyiz isteği sanığın söylediği sözlerin, olayın oluş nedeni ve geçtiği yer gözönüne alındığında hakaret suçunu oluşturduğundan, kararın haksız olduğuna, vesaire ilişkindir. Katılan ... kararı süre tutum dilekçesiyle temyiz etmiş, usulune uygun tebliğe rağmen ayrıntılı temyiz dilekçesi vermemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

... Barosunda kayıtlı avukat olan katılanlardan ...'ın diğer katılan olan avukat ...'ın oğlu olduğu, ...'ın Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/747 esas sayılı dosyasına geçici olarak girmesi için yetki belgesi verdiği, olay günü katılan ...'ın adı geçen dosyanın duruşmasına çıktığı, duruşma bitiminde dosyanın tarafı olan sanığın katılan ...'a her iki katılanı da kastederek "Siz tefecisiniz, terbiyesizlik yapmayın, tefecilik yapmayın." şeklinde sözlerle hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece hakaret suçunun unsurları oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanların yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında katılanlar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde karar verildi.

(Muhalif)

Karşı Oy Sanık ... hakkında katılanı ... ve ... olan 13/02/20115 tarihinde meydana gelen hakaret suçundan Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2022 tarihli ve 2022/698-934 E. K. sayılı Kararıyla; • Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine, Karar verilmiştir.

Karara karşı katılanlar tarafından süresi içinde yapılan olağan kanun yolu başvurusu üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 18/09/2023 tarihli ve 2023/1555-21184 E.K sayılı Kararıyla, Yerel Mahkemenin inanç ve takdiri yerinde görülerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Sayın çoğunluğun ve İlk Derece Mahkemesinin; sanığın, ... Barosu avukatlarından olan katılanlara yönelik tarafı oldukları dava dosyasının duruşmasının çıkışında “Siz tefecisiniz, terbiyesizlik yapmayın, tefecilik yapmayın.” şeklinde sözleri söylediği kabul edilmiş olup, sanıktan sadır olan sözlerin hakaret suçunu oluşturduğu düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne iştirak edilememiştir.

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Somut olayımızda, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereğince yargı görevini yapan olarak kabul edilen katılan avukatlara yönelik yine aynı Kanun'un 241 inci maddesi gereğince suç olarak tanımlanan “Tefeci.” şeklinde söz sarf etmesinin açıkça olgu isnadı niteliğinde olduğu nazara alındığında yukarıda belirtilen kriterlere göre atılı suçun oluştuğu düşünülmüştür.

Yukarıda arz ve izah edilen sebeplerle sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne iştirak edilememiştir.