Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15566 K.2025/5098

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince 5237 sayılı Kanun'un 79/3. maddesi uyarınca yapılan artırım oranı 1/3 'e indirilerek mahkumiyet kararı verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi; doğrudan ya da dolaylı olarak menfaat temin edilmediğine, sanığın göçmenleri ülke içinde bir yerden başka bir yere gönderdiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, takdiri indirim uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık savunması, göçmen şahısların anlatımları, olay tutanağı, tanık M.Ü.'nün beyanları, HTS kayıtları karşısında, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sonuç ceza belirlenirken "5 yıl 4" ibaresinden sonra gelmek üzere " ay" ibaresinin gösterilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının 2. bendine "5 yıl 4" ibaresinden sonra gelmek üzere "ay" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,