Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15571 K.2025/19425

Yapılan ön inceleme neticesinde, Tehdit suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına yönelik istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; hakkında tayin olunan adli para cezasını ödeyebilecek durumu olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Ancak, kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

5271 sayılı CMK'nın 252/3. maddesindeki “.. Ancak, itirazın sanık dışındaki kişiler tarafından yapıldığı hâllerde 251/3. maddesi uyarınca yapılan indirim korunur...” şeklindeki düzenlemeye rağmen, basit yargılama sonucu verilen karara Cumhuriyet savcısının itiraz ettiği gözetilmeden, 1/4 oranında indirim yapılmayarak sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Tehdit Suçundan Verilen Ek Karar Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığı dikkate alındığında, Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,