KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2023/15618 E., 2024/2664 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2024
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/97 E., 2015/99 K.
- Suç
- Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
399 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,
sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligatın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesine göre sanığın bildirdiği en son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine tebliğ edilmesi nedeniyle usulune uygun olmadığı anlaşılmakla, öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu kabul edilerek, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 220 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, haksız yere ceza aldığına, suça konu olaylara karışmadığına, vesaire ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihi itibariyle, 5237 sayılı Kanun'un 220 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 20.03.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten itibaren, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/15618, K. 2024/2664, 4 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama