Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15645 K.2026/3000

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın beyanlarının hakaret niteliğinde olmayıp, kullanmış olduğu ifadelerin tutanağa farklı şekilde yansıtıldığına, segbis görüntü kaydının orjinal halinin getirilmediğine, şikayetçiler ve duruşma savcısının tanık olarak dinlenilmemesinin hatalı olduğuna, sözler ifade ve savunma dokunulmazlığı kapsamında olduğundan hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, bozma sebebi dışındaki sanık müdafiinin diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; Sanığın, müdafii olarak bulunduğu bir davanın duruşmasının sonunda mahkeme başkanı olan şikayetçi ile arasında geçen konuşma sırasında suça konu sözleri sadece mahkeme başkanına yönelik söylemesine karşın yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin sanık hakkında uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR