Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15756 K.2025/18214

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; iddia konusu olay hakkında Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esasa yönelik hatalı bir değerlendirme yapılarak beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.11.2023 tarih, 2019/11-99 E. 2023/604 K. Sayılı kararında da belirtildiği üzere tebligatın en yakın komşularından birine, varsa yöneticiye veya kapıcıya haber verme sadece tebliğ imkânsızlığı hâlinde söz konusudur. Tebliğ memuru tarafından kendisine haber verilen komşu, yönetici veya kapıcının isim verme ve imza atma zorunluluğu ile tebliğ memurunun bu hâlde başka bir komşuya, varsa yöneticiye veya kapıcıya haber verme görevinin bulunmadığı anlaşıldığından, isim ve imzadan imtina edildiğinin tebliğ mazbatasına yazılmasının yeterli olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede isabetsizlik bulunmayıp tebliğnamedeki bozma düşüncesi yerinde görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, olay tutanağına, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi'nin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR