Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15774 K.2025/19525

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine ve katılanın kendisini korumak için şikayette bulunduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 3359 sayılı Kanun'un 12/a maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/2. fıkrasına aykırı davranılması,

2.5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; sanığın, başhekim sekreteryasında hakaret ettiğinin kabulü karşısında; başhekimlik sekreteryasının aleni bir yer olup olmadığı yöntemince araştırılmadan aleniyet artırımı yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR