Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/15871 K.2023/26107

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin kararları temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararı ile sanıklar hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 200,00 TL adli para cezalarıyla cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 20.12.2022 tarihli ve 2022/1946 Esas, 2022/2115 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine hükmedilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 06.01.2023 ve 28.02.2023 tarihli, aynı sayılı ek kararlarıyla sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz başvuruları hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz istemlerinin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz istemleri, asıl kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

"İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan;

"... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın ek karara yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR