KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2023/15922 E., 2026/3036 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/956 E., 2023/2558 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
347 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut kesin delil bulunmadığından ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi uyarınca beraat hükmü verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1.Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 2 30... sayılı CMUK'nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiillerinin ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği;
ancak somut olayda, sanığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, tanıklar ... ve ...'nin sanık savunmasını doğrulaması karşısında, sanık savunmasına ve bu tanıkların anlatımlarına neden itibar edilmediği, katılanın beyanına, tanıklar .... ve ....'nin anlatımlarına neden üstünlük tanındığı denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan gerekçesiz hüküm kurulması,
2.Kabule göre de; sanık savunmasında ve tanıklar ... ile ...'nin anlatımlarında, katılanların sanığa ''s...gin'' dediklerini belirtmeleri karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/15922, K. 2026/3036, 11 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama