Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/16122 K.2026/2458

Yapılan ön inceleme neticesinde, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip, şikayetçi vekilinin 19.09.2022 tarihli dilekçeyle katılma talebinde bulunmasına rağmen bu hususta karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesi gereğince, şikâyetçinin davaya katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek gereği düşünüldü:

I .HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın benzer dosyalardan da ceza aldığına, hesabın sanık tarafından kullanıldığının sabit olduğuna, paylaşımda yer alan sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğine, mahkumiyet kararı verilmesine bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.07.2022 tarihli ve 2021/3598 Esas, 2022/528 Karar sayılı kararına göre Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açmaksızın dosya üzerinden inceleme yapıp dosyadaki mevcut deliller değerlendirilerek ilk derece mahkemesinden farklı sonuca ulaşmasında hukuka aykırılık bulunmadığını belirtmesi karşısında Tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiri ile dava dosyası içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR