Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1632 K.2025/8349

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, sadece şikayetçi beyanları esas alınarak karar verilmesinin hatalı olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, duruşma açılmasını müteakip, sanığın duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda duruşmaya devam edilerek

hükmün açıklanacağına ilişkin ihtarı içeren meşruhatlı davetiye ile duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra, hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ihtarlı tebligatın sanığın en son bildirdiği adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca tebliğ edilip iade gelmesinden sonra MERNİS adresine aynı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince usule uygun tebliğ edilmeden hükmün açıklanmasına karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR