Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/16490 K.2025/1099

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece bozma üzerine sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesini istediğine, polis memurlarının beyanlarında kendi kendine bağırdığını doğruladıklarına, doktor olan mağdurun ise ne söylendiğini hatırlamadığını belirttiğine, şüpheden sanığın yararlanacağına vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık savunmaları ve mağdur beyanları doğrultusunda sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Kurulan hükümde adli para cezasının tam gün yerine, yıl ve ay esasına göre tayin edilerek 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesinin 1. ve 3. fıkralarına aykırı davranılmış ise de sonuç ceza miktarı gözetildiğinde bu hususun sonuca etkili olmadığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR