Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/16567 K.2026/1567

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığa iftira atıldığına, polislerin bahaneler üreterek haksızlıklarını bastırma çabasında olduklarına, aleyhe tanık beyanlarına aralarındaki husumet nedeniyle itibar edilmemesi gerektiğine, sanığın suçun işlendiği iddia edilen yerin sahibi olması nedeniyle hedef gösterildiğine, teşhis işlemlerine itibar edilemeyeceğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, cezalandırılmaya yeterli kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

Dosya kapsamından; sanık hakkında aynı olay nedeniyle kolluk görevlilerine hakaret suçundan yürütülen bir soruşturmanın olduğunun anlaşılması, Cumhurbaşkanına hakaret suçu ile birlikte kamu görevlilerine karşı görevinden dolayı hakaret suçunun işlendiğinin kabulü halinde, eylemin tek olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi karşısında, kolluk görevlilerine hakaret suçundan yürütülen soruşturmanın akıbeti araştırılıp delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR