Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/16692 K.2024/14341

Yapılan ön inceleme neticesinde, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yerel Mahkeme kararının sanık tarafından temyiz edildiği, saldırgan sarhoşluk eyleminden verilen idari para cezasına dair karara karşı kanun yoluna başvurulmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece kurulan hükmün sanığın ikametgah adresinde kardeşine tebliğ edildiği, sanık temyiz dilekçesinde o tarihte askerlik hizmetinde bulunduğunu belirtmiş ise de, bu hususa dair dosya kapsamında bilgi ve belge bulunmadığı,

anılan kararın tebliğinin usulsüz olduğu kabul edilse dahi, asıl hükmün aşama ve bilgilerini içeren, aynen infaza yer olmadığına dair ek kararın 24.09.2014 tarihinde bizzat sanığa tebliğ edilmesi de dikkate alındığında, öğrenme tarihinden itibaren 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 10.11.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, aynı Kanun'un 305/1. maddesi gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,