Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/16725 K.2026/1843

Yapılan ön incelemede, 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'nun 286. maddesi gereğince, kamu görevlisine hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir hale geldiği, 06.11.2019 tarihinde sanık tarafından süresinde temyiz yoluna başvurulduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan sanığın temyiz isteminin reddine dair 07.11.2019 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; atılı suçu işlemediğine, eksik inceleme ile hatalı değerlendirme yapıldığına, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Savunma, katılan beyanıları, tanık anlatımı ve tüm dosya kapsamından, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunduğundan temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir.

I

V. KARAR