Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2023/1681 K.2025/8360

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından lk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçları işlediğine dair delil bulunmadığına, katılanların sanığın yaralayıp dişlerini kırdıklarına, haksız tahrik hükümlerinin değerlendirilmediğine, tarafsız tanık bulunmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükümlerin bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin bozma sebepleri dışındaki temyiz isteği ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanığın, polis memurları tarafından yaralandığına ilişkin savunması ve adli rapor içeriği karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanun'un 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2. Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hakkında verilen beraat hükümlerinin katılanlardan sadece ... tarafından istinaf edildiği, katılan ... tarafından istinaf edilmemesi nedeniyle bu katılana yönelik beraat hükümlerinin kesinleşmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uygulanması suretiyle her iki suç yönünden fazla ceza tayin edilmesi,

Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR