KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2023/16843 E., 2026/1431 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2026
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/2001 E. 2023/2194 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizinin; sanığın sağlık durumu gözetilmeden ve katılanın, sanığa yönelik onur kırıcı davranışı dikkate alınmadan mahkumiyet kararı verildiği, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığı, bu nedenlerle ve re'sen gözetilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. GEREKÇE
Sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde işlediği ve hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, suç tarihinde ön ödeme kapsamında olmayan, 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi uyarınca hükmolunan
hakaret suçu olması, 7571 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle bu fıkrada yer alan “125 inci maddenin ikinci fıkrası” ibaresinin “madde 125” şeklinde değiştirilmesiyle 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun ön ödeme kapsamına alınmış olması karşısında, sözü edilen suçtan mahkûmiyeti içeren ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden ön ödeme işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkûm olup olmadığı tespit edilip, sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2023/16843, K. 2026/1431, 14 Ocak 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama